Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności .

Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi.

Zamknij

Nasza wspólna pasja trwa już od 2003 roku. Pasieka24.pl - portal dla Pszczelarzy z pasją

pasieka24.pl
Czasopismo Pasieka » Pasieka 4/2008 » Konieczność intensyfikowania produkcji pasiecznej

Pasieka nr 6/2014 już jest

Pasieka 6/2014Znaczenie metod opisujących jakość i odmianowość miodu, cz. 2
07/10/2014 | Administrator
article thumbnail

Znaczenie metod opisujących jakość i odmianowość miodu, cz. 2.
W pierwszej części artykułu opisano badania organoleptyczne i fizykochemiczne miodu.  [ ... ]


Pasieka 6/2014Wywiad z prof. Jerzym Woyke
07/10/2014 | Administrator
article thumbnail

„Bywało tak, że na koniec roku studenci przychodzili z bukietami kwiatów dziękując, że takie świetne były zajęcia. To jest dla mnie ważniejsze  [ ... ]


Pasieka 6/2014Gospodarka pasieczna w leżakach inaczej, cz. 3
07/10/2014 | Administrator
article thumbnail

Gospodarka pasieczna w leżakach inaczej, cz. 3.Zgodnie z zapowiedzią z drugiej części mojego art., jaki ukazał się w wydaniu 5/2014 o  [ ... ]


Reklama

Reklama
Pasieka 4/2008
Konieczność intensyfikowania produkcji pasiecznej Drukuj Email
Wpisany przez Wilde Jerzy

Konieczność intensyfikowania produkcji pasiecznej

Mimo dobiegających zewsząd opinii o złej sytuacji ekonomicznej polskiego pszczelarstwa, niektóre pasieki radzą sobie w obecnej sytuacji rynkowej całkiem dobrze, produkując wyłącznie miód. Wymaga to szczególnego podkreślenia w sytuacji istotnego wzrostu importu taniego miodu. Masowy napływ takiego produktu to jeden z najczęściej wymienianych czynników powodujących niską opłacalność produkcji pasiecznej.

Czy jednak jego wyeliminowanie, tak jak postulują pszczelarze, pomoże w uzyskaniu wysokiej ceny i zagwarantuje zagospodarowanie znajdującego się na rynku polskiego miodu to temat na odrębny artykuł.

Pszczelarze mają możliwość obrony przez podjęcie inwestycji w pasiekę i jej rozwój korzystając z programu wsparcia polskiego pszczelarstwa. Pozyskane środki na inwestycje pozwolą stworzyć dobrze funkcjonujące podmioty. Pomimo wymuszonych przemian prawdopodobnie nasze pszczelarstwo nie będzie jednak odbiegać od standardów europejskich. Można przypuszczać, że czeka nas wyodrębnienie się wąskiego grona pszczelarzy zawodowych, a większość będą stanowili pszczelarze z pasiekami nie stanowiącymi głównego źródła dochodu. Można zauważyć, że obecne warunki już wymuszają na pszczelarzach działanie. Ci, którzy chcą żyć z pszczelarstwa zwiększają liczbę rodzin odkupując upadające pasieki. W tym miejscu warto zadać pytanie szczególnie aktualne.

Co to znaczy rozwijać pasiekę?

Odpowiedzi na to pytanie być może dostarczy analiza dotycząca pasieki 100-pniowej, tradycyjnie prowadzonej przez 1 pszczelarza (tab. 1.). Zakładamy, że pasieka jest stacjonarna a pszczelarz osiąga wydajności średnie przyjęte dla Polski (20 kg miodu z rodziny i 0,3 kg wosku). Sytuacja ekonomiczna zmusza go do zwiększenia produkcji i w ten sposób pszczelarz staje przed koniecznością dokonania zmian w pasiece. Niewątpliwie ten proces można nazwać rozwojem. Rozwój może nastąpić na dwa sposoby.
Wariant 1. pszczelarz dąży do najprostszego i najszybszego zarazem zwiększenia produkcji przez zakupienie następnych 100 rodzin.   bardzo prosty sposób powiększa o 100% produkcję miodu i produkcję wosku.
W wariancie 2. pszczelarz postanowił nie inwestować w nowe ule i rodziny, tylko koncentruje się na zainwestowaniu w przegonki, materiał hodowlany (matki), przyczepę do transportu uli i zmienia organizację pracy. Czyli próbuje dostrzec i wykorzystać drzemiące rezerwy. Okazuje się, że po jakimś czasie zwiększa również produkcję miodu o 100%, ale wosku aż 233%. Dalsza analiza kieruje uwagę na inne wskaźniki. Pszczelarz w wariancie 1. musi zatrudnić do obsługi następną osobę, zaś w wariancie 2. nie ma takiej potrzeby. Wydajność pracy mierzona liczbą rodzin obsługiwanych przez pracownika wnosi 100 w wariancie 1. i 2. Natomiast najbardziej interesująca jest produkcja miodu z rodziny i produkcja wygenerowana przez pracownika. W wariancie 1. to ciągle 20 kg/rodzinę, ale w wariancie 2. to aż 40 kg. Przez to wydajność pracy mierzona ilością miodu pozyskanego przez 1 pracownika w wariancie 1. jest cały czas na poziomie 2000 kg, zaś w wariancie 2. wzrosła do 4000 kg. W efekcie podjętych długofalowych działań w modelu 2. pszczelarz zwiększa dochody na 1 osobę znacznie efektywniej i ten sposób rozwoju należy uznać za wskazany (tab. 1).

Lekarstwem na zaradzenie złej sytuacji w pasiekach jest intensyfikowanie produkcji pasiecznej i doskonalenie organizacji pracy. Intensywna gospodarka pasieczna polega na zwiększeniu produkcji całkowitej rodziny pszczelej przez prowadzenie gospodarki wędrownej (zwiększanie produkcji miodu) i pozyskiwanie wielu produktów (nowe gałęzie produkcji pasiecznej). Taki model charakteryzuje się również systematyczną wymianą matek i zwalczaniem chorób pszczół. Przewożenie pasiek na kolejne pożytki, wymaga wprowadzenia nowatorskich rozwiązań w konstrukcji ula i organizacji pracy. Intensyfikowanie produkcji należy zatem wiązać ściśle z nowoczesnym prowadzeniem pasieki.

Analizując dane statystyczne dotyczące produkcji miodu okazuje się, że kształtuje się ona na poziomie ok. 25 kg (pasieki duże). Pierwszym wskazaniem drogi intensyfikowania produkcji jest zainteresowanie się poprawą osiągów produkcji miodu. A w tym zakresie jest dużo do zrobienia.  Szacuje się, że w okresie bartnictwa pozyskiwano do 20 kg miodu z barci, pozostawiając pszczołom 10 kg do zimowli. Łączna produkcja miodu wynosiła zatem ok. 30 kg. Obecnie zabiera się z ula całość miodu i zimuje się pszczoły na syropie cukrowym
a pomimo to średnia produkcja miodu nie jest większa niż 25 kg (dane PZP). Powszechnie zakłada się, że przyczyną jest pogorszenie się warunków pożytkowych. Ale temu wytłumaczeniu przeciwstawić należy pojawienie się wielkich obszarów upraw roślin przemysłowych, takich jak: rzepaki, gryka, sady, bobik, zioła, oferujących bogate zasoby nektaru i pyłku w dużych skupiskach. Wydawać by się mogło zatem, że taka grupa pszczelarzy jak pszczelarze zawodowi powinni wyraźnie przekroczyć średnią produkcję miodu szacowaną dla terenu Polski. Z ankiet wykonanych wśród tej grupy wynika, ze pszczelarze odwirowali ok. 24 kg miodu z rodziny pszczelej (tab. 2).

Nasze ostrożne szacunki wskazują, że w regionie Warmii i Mazur można pozyskać ok. 50 kg miodu, przewożąc pasiekę na rzepak ozimy (zbiór 10 kg miodu), malinę leśną (5 kg), lipę (10 kg), grykę (20 kg) i wrzos (5 kg). Koncentrując się jedynie na pożytku z rzepaku ozimego i gryki tę wielkość w przeciętnym roku można obniżyć do 40 kg, co uwiarygodnia założenia produkcji miodu w wyżej wymienionym wariancie 2. rozwoju pasieki. Jednym ze sposobów wzrostu wpływów w gospodarstwie pasiecznym powinno być zatem zwiększenie ilości pozyskanego miodu, gdyż są ku temu mocne podstawy, a w szczególności w terenach gdzie wysoka produkcja miodu wynika z korzystnych warunków klimatyczno–pożytkowych. W Polsce takich miejsc jest jednak mało i tylko nieliczni pszczelarze uzyskują kilkudziesięciokilogramowe zbiory miodu  w pasiekach stacjonarnych. Osiągnięcie wysokich zbiorów przez pasieki „dyskryminowane” pożytkowo jest możliwe przez prowadzenie gospodarki wędrownej. W rozwoju tego modelu pasieki w Polsce pomogą z pewnością środki unijne na modernizację oraz trwająca budowa i remonty dróg.





Dr inż. Janusz 
Bratkowski,
prof. dr hab. Jerzy Wilde
Katedra Pszczelnictwa, UWM Olsztyn
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.


Czasopismo dla pszczelarzy z pasją - Pasieka 2008 nr 4.
Zamów e-prenumerate
"Pasieki"


Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 
 
Po co komu etykiety, ulotki i opakowania zbiorcze?
20/02/2013 | Trzybiński Sławomir
article thumbnail

Po co komu etykiety, ulotki i opakowania zbiorcze?

Po co kolorowa nalepka i pudełko, po co ulotka lub broszura?
Jak cię widzą, tak cię piszą i tak chętniej kupują. Ten sam miód, a [ ... ]


Wspomóżmy Zespół Pieśni i Tańca "Apis" z Pszczelej Woli
12/03/2013 | Administrator
article thumbnail

Wspomóżmy Zespół Pieśni i Tańca "Apis" z Pszczelej Woli


Pszczela Wola jest malowniczą osadą położoną 14 km na południe od Lublina, na trasie Lublin – Bychawa. Znajduje się tu  [ ... ]


Jedziemy na miodzie
27/02/2013 | Administrator
article thumbnail

  1000 km dla pszczół, czyli zimowa wyprawa rowerowa po zachodniej oraz południowej Polsce promująca ochronę pszczół oraz konsumpcję miodu jako napoju izotonicz [ ... ]


Zobacz więcej


Reklama