fbpx

NEWS:

Problem CCD w mojej pasiece

CCD w ostatnim czasie stał się problemem numer jeden, zarówno w pasiekach polskich pszczelarzy, jak i w pasiekach pszczelarzy innych krajów europejskich. Dochodzą do nas informacje o 70-90% spadku pogłowia rodzin pszczelich w Stanach Zjednoczonych.

O ile w Ameryce straty te wywołują spadek produkcji upraw, to w Europie dochodzą do tego trudne do oszacowania zaburzenia w rozwoju roślinności dziko rosnącej.


fot. © Jerzy Jóźwik

Wynika to z tego, że na kontynencie amerykańskim pszczoła miodna jest tylko gościem, a dzika roślinność od milionów lat związana jest z innymi zapylaczami, natomiast Europa jest jej domem.

Wydawało by się, że wszelkie wysiłki organizacji związanych z rolnictwem i rządów poszczególnych państw powinny być skierowane na precyzyjne określenie problemu. Powinny znaleźć się środki na szczegółowe badania, które pozwoliłyby przede wszystkim ustalić przyczynę CCD oraz w dalszej kolejności umożliwić skuteczne zwalczanie.

Problem jednak, choć uległ nagłośnieniu w mediach, nadal pozostaje bagatelizowany.

W Polsce od przynajmniej dwóch lat obserwujemy masowe ginięcie całych rodzin pszczelich. Padają całe pasieki, często prowadzone wzorowo, bardzo higienicznie i profesjonalnie. Chcę podać tutaj przykład mojej pasieki. W roku 2007 na wiosnę byłem w posiadaniu 81 rodzin pszczelich.

Pszczoły rozwijały się tak dobrze, że  na pożytek z rzepaku dysponowały przyzwoitą siłą, pomimo bardzo wczesnego początku kwitnienia (około 20 kwietnia). Moja pasieka podzielona jest (a właściwie była), na dwie jednostki (po około 40 uli każda) oddalone od siebie o 15 kilometrów.

Pomimo złej pogody jaka panowała w czerwcu i lipcu 2007 roku pszczoły zachowały przyzwoitą siłę. Widoczne na plastrach zapasy pokarmu (poza dwiema rodzinami, które zmuszony byłem dokarmić) i całkiem przyzwoite ilości krytego czerwiu wskazywały, że pszczoły nie cierpią głodu.

Po poprawieniu się pogody w drugiej połowie lipca udało mi się jeszcze uzyskać po 0,5 kilograma z ula miodu lipowego z późno w tamtym roku kwitnących drzew.

Problem stał się zauważalny w początkach sierpnia, gdy rozpocząłem podkarmianie pobudzające. W jednej jednostce pszczoły ociągały się z pobieraniem syropu, w drugiej wszystko było w porządku. W końcu jednak do połowy sierpnia wszystkie ule otrzymały po 4-5 kilogramów cukru.

Zarówno w jednej, jak i w drugiej jednostce zastosowałem kontrolne odymienie pszczół przeciwko warrozie (pasieka w 2007 roku nie korzystała z późnych pożytków). W tym czasie założone były też leki w postaci pasków. Osyp pasożyta był praktycznie zerowy.

Również nie obserwowałem wtedy bezskrzydłych pszczół, a ogólny stan rodzin był zadowalający.

Masowe ginięcie pszczół pojawiło się we wrześniu przy przedzimowym uzupełnieniu pokarmu. Przy kontroli zauważyłem duże ilości czerwiu, ale ilość pszczół w ulach była znikoma. Miało to miejsce w jednostce, w której poprzednio były kłopoty z pobieraniem pokarmu.

W drugiej wszystko było w porządku. Efekt był taki, że w drugiej jednostce zostało zazimowanych 42 rodziny, z czego w dobrej kondycji na wiosnę było czterdzieści, a w pierwszej udało mi się z biedą zazimować 25 rodzin, z czego przeżyło zimę tylko dziesięć.

Te rodziny i tak później zlikwidowałem, ze względu na słaby rozwój wiosenny i masowe pojawienie się pszczół bezskrzydłych (pszczoły bezskrzydłe pojawiły się również pod koniec września 2007 roku).

Dalsza część artykułu w nr 6/2008 czasopisma "Pasieka".

zablokowane [...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów

Niestety mało jest pszczelarzy, którzy otwarcie przyznają się do tego, że w ich pasiekach dzieje się coś złego. Tak w swoim czasie było ze zgnilcem amerykańskim, z warrozą, a ostatnio z CCD.

Być może takie informacje jak moja pozwolą na lepsze poznanie przyczyny tego bardzo groźnego zjawiska, nazywanego przez niektórych naukowców najgorszą plagą pszczelarstwa w historii.

Krzysztof Furso
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Mokre 6c, 86-300 Grudziądz


 Zamów prenumeratę czasopisma "Pasieka"


Prenumerata „Pasieki” Czasopismo „Pasieka” to pismo dla pszczelarzy z pasją. Wydawane jako dwumiesięcznik w ciągu roku ukazuje się 6 numerów. Prenumerata roczna obejmuje 6 kolejnych...

Korzystaj z e-Prenumeraty na www.pasieka24.pl i w aplikacji mobilnej.Ciesz się pełnym dostępem do wszystkich książek i czasopism Wydawnictwa "Pasieka" Sprawdź jak szeroką bazę wiedzy pszczelarskiej...

Ostatnio dodane

Prace w MRiRW nad ustawą o obowiązku rejestracji każdej...

z Polski

Walerowicz Martyna - avatar Walerowicz Martyna, 23-08-2019

Brazylia tonie w pestycydach Zdjęcie: Słowa na fladze brazylii mówią...

ze świata

Walerowicz Martyna - avatar Walerowicz Martyna, 21-08-2019

Plaga rójek w Berlinie W Berlinie pszczelarstwo miejskie jest bardzo...

ze świata

Walerowicz Martyna - avatar Walerowicz Martyna, 20-08-2019

Brzeszcze – kolejne ognisko zgnilca Powiatowy lekarz weterynarii w Oświęcimiu...

z Polski

Walerowicz Martyna - avatar Walerowicz Martyna, 19-08-2019

Spór o maliny w Maleninie W Maleninie k. Tczewa już...

z Polski

Walerowicz Martyna - avatar Walerowicz Martyna, 16-08-2019

Telegraficzny skrót wydarzeń Polska Słupsk » Zirytowany bezczelnymi i regularnymi kradzieżami uli...

Pasieka 5/2019

Walerowicz Martyna - avatar Walerowicz Martyna, 13-08-2019

Pszczelarskie kompendium wiedzy o warrozie, cz. 2. W tej części...

Pasieka 5/2019

Gajda Anna - avatar Gajda Anna, 13-08-2019

Gospodarka matkami w pasiekach Polski i określenie źródeł ich...

Pasieka 5/2019

Bieńkowska Małgorzata - avatar Bieńkowska Małgorzata, 13-08-2019

Zawartość pyłku kukurydzy w obnóżach pszczelich pochodzących z pasiek...

Pasieka 5/2019

Teper Dariusz - avatar Teper Dariusz, 13-08-2019