Pożegnanie
Szanowne Czytelniczki, Szanowni Czytelnicy „Pasieki”,
czas spędzony z Wami ukształtował mnie nie tylko jako redaktorkę, ale także jako człowieka. Wszystko w przyrodzie ma swój naturalny cykl, a w życiu każdego z nas nadchodzi moment, w którym trzeba zamknąć jeden rozdział, by móc otworzyć następny (lub – jak to pięknie zacytowała jedna z naszych autorek – „co jakiś czas konieczna jest wylinka”). Numer, który właśnie trzymacie w rękach, jest ostatnim, jaki miałam zaszczyt przygotować jako redaktorka naczelna „Pasieki”. Po 19 latach pracy podjęłam decyzję o odejściu z redakcji. Trudno mi uwierzyć, że minęło tak wiele lat, a ja jestem (a właściwie byłam) redaktorką, która najdłużej zajmowała to stanowisko w historii tego tytułu. Przez ten czas „Pasieka” stała się nieodłączną częścią mnie, a ja częścią „Pasieki”. Dużo się w tym okresie nauczyłam – także od Was, dzięki Waszym pytaniom, wiadomościom i inspirującym dyskusjom.
Energię i serce wkładałam w to, aby przez te wszystkie lata naszym nadrzędnym celem było dostarczanie Wam wiedzy o najwyższej wartości merytorycznej. Aby zapewniać Wam najlepsze i najbardziej aktualne treści, nieustannie inwestowałam w rozwój swoich kompetencji. Zawsze starałam się dbać o to, aby na łamach „Pasieki” oraz w „Kalendarzu Pszczelarza z Pasją” gościły wyłącznie artykuły rzetelne i sprawdzone. Wspólnie zbudowaliśmy markę w pewnym sensie wyznaczającą światowe trendy – dowodem na to jest fakt, że zagraniczne redakcje branżowe wielokrotnie zwracały się do nas z prośbą o przedruki tekstów, które ukazały się na naszych łamach.
Nasza wspólna droga przyniosła też liczne medale zdobyte na międzynarodowych kongresach Apimondia, którymi nagradzano zarówno samo czasopismo, jak i nasze książki czy kalendarze. Każde z tych wyróżnień pozostaje dla mnie trwałym symbolem naszej wspólnej, redakcyjnej pracy oraz dowodem na to, że wysoka jakość zawsze broni się sama.
Zwracając uwagę na słowa, które niegdyś napisał Thomas Gray: „Gdzie niewiedza jest rozkoszą, szaleństwem jest być mądrym”, widzę, że w dzisiejszym pszczelarstwie nabierają one szczególnego znaczenia. O wiele łatwiej i wygodniej jest trwać w iluzji prostych rozwiązań, niż mierzyć się z wymagającą, popartą badaniami wiedzą naukową. Dlatego mocno kibicuję Wam w zdobywaniu dalszej wiedzy, choć wiem, że nie zawsze jest to łatwe i często wymaga refleksji oraz przełamywania wielu schematów. W mojej pracy zawodowej najważniejsze były zawsze: czystość przekazu, etyka dziennikarska, niezależność opinii, zaufanie moich współpracowników, uczciwość naukowa, rzetelne rzemiosło oraz autonomia. To właśnie te filary pozwalały mi dbać o poziom każdego materiału trafiającego do Waszych rąk.
Uwaga i zaufanie, jakimi mnie obdarzyliście przez te blisko dwie dekady, są dla mnie najcenniejszą nagrodą. Odchodzę z poczuciem spełnienia i dumy z dzieła, które wspólnie tworzyliśmy. Dziękuję za każdy mail, rozmowę i za to, że byliście najwspanialszymi czytelnikami, jakich redaktorka naczelna mogła sobie wymarzyć.
Radość z dzielenia się wiedzą niech towarzyszy Wam w każdym kolejnym sezonie. Życzę Wam zdrowych i silnych rodzin pszczelich, pełnych pracowni oraz niegasnącej pasji do tych niezwykłych owadów.
Aby zamknąć ten piękny rozdział, pragnę przekazać jedno najważniejsze słowo: dziękuję. Z całego serca dziękuję mojemu zespołowi, wszystkim wspaniałym autorkom i autorom, bez których te strony byłyby puste, oraz Wam – Czytelnikom, bo przecież bez Was, czyli odbiorców naszych treści, którzy wspierali nas zakupem wydań „Pasieki”, cała działalność publikacyjna nie miałaby sensu.
Z pszczelarskim pozdrowieniem
Teresa Kobiałka
Redaktorka naczelna czasopisma „Pasieka”
