Gryka zwyczajna vs gryka tatarka
|
GRYKA ZWYCZAJNA Fagopyrum esculentum |
GRYKA TATARKA (TATARKA) Fagpyrum tataricum |
|---|---|
GRYKA ZWYCZAJNA |
GRYKA TATARKA (TATARKA) |
okwiat biały lub różowawy, 3-4 mm długości |
okwiat zielonkawy, 1-1,5 mm długości |
łodyga czerwieniejąca |
łodyga najczęściej zielona |
liście zwykle dłuższe niż com-content-article szersze |
liście zwykle com-content-article szersze niż dłuższe |
owoce o gładkiej, połyskującej powierzchni i krawędziach ostrych, prostych, równych |
owoce o chropowatej, matowej powierzchni |
owocki się nie osypują |
owocki się osypują |
Gryka zwyczajna i tatarka są roślinami jednorocznymi, należącymi do rodziny rdestowatych Polygonaceae. Pyłek identyfikowany jako należący do rodzaju Fagopyrum jest znajdowany w osadach wczesnego holocenu, co wskazuje na com-content-article szerszy zasięg dzikich gatunków ograniczonych obecnie do gór południowych Chin i pogórza Himalajów. Mimo że nie są rodzime dla współczesnej flory Europy, obie te rośliny od wieków znajdują się w uprawie ze względu na pożywne nasiona – należą do grupy tzw. zbóż rzekomych. Tatarka jest też spotykana jako polny chwast.
[...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-PrenumeratorówDr Maria Janicka
Literatura:
- Kulpa W. 1958. Owoce i nasiona chwastów. Klucze do oznaczania. PWN, Warszawa.
- Lityńska-Zając M., Wasylikowa K. (red.) 2005. Przewodnik do badań archeobotanicznych. Vademecum Geobotanicum. Sorus, Poznań.
- Mirek Z., Piękoś-Mirkowa H., Zając A., Zając M. 2020. Vascular plants of Poland. An annotated checklist. Rośliny naczyniowe Polski. Adnotowany wykaz gatunków. Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, Kraków.
- Rutkowski L. 2022. Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. PWN, Warszawa.
- Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. 1953. Rośliny polskie. PWN, Warszawa.
