Szczegóły: Aktualności; ze świata; 06 maj 2025; 1772

Kolejny gatunek obcego szerszenia dotarł do Hiszpanii

W północnej Hiszpanii końcem zeszłego roku po raz pierwszy zidentyfikowano cztery osobniki (były to okazy żeńskie) szerszenia olbrzymiego (Vespa soror). Złapały się w pułapkę przeznaczoną dla Vespa velutina rozstawionych w ramach programu ekomonitoringu.

Szerszeń azjatycki

Kolejny gatunek obcego szerszenia dotarł do Hiszpanii

Fot. Thai National Parks (Wikipedia, CC BY-SA 2.0)

W północnej Hiszpanii końcem zeszłego roku po raz pierwszy zidentyfikowano cztery osobniki (były to okazy żeńskie) szerszenia olbrzymiego (Vespa soror). Złapały się w pułapki przeznaczone dla Vespa velutina rozstawione w ramach programu ekomonitoringu (w celu oceny, jakie owady do nich trafiają).

Vespa soror to gatunek rodzimy dla Azji, występują np. w Chinach, Indiach, Tajlandii. W Hiszpanii odnotowano je po raz pierwszy, chociaż podobno hiszpańscy pszczelarze już wcześniej zauważali „dziwne szerszenie”. Możliwe, że dotarły do Europy wraz z jakąś przesyłką.

Robotnice mają do 35 mm długości, a królowe mogą osiągnąć 46 mm. Polują nie tylko na owady (na przykład motyle, ważki, koniki polne, pszczoły czy inne gatunki os), a nawet na małe kręgowce, np. jaszczurki.

W obrębie endemicznego zasięgu V. soror większość kolonii znajduje się na terenach zalesionych, na wysokościach od poziomu morza do ponad 700 m. Gniazdo zwykle znajduje się pod ziemią, często w dobrze odwodnionej glebie zbocza, z otworem wejściowym wykopanym w głąb gleby pod kątem i często zlokalizowanym wśród korzeni dużych drzew. Niektóre gniazda znajdują się blisko powierzchni, zaledwie kilka centymetrów pod ziemią, ale inne są głęboko pod ziemią, z jednym lub kilkoma tunelami, które mogą mieć 60 cm lub więcej długości.

Pod wieloma względami zachowanie gniazdowania V. soror jest podobne do zachowania blisko spokrewnionego V. mandarinia. Jeśli gatunek ten rozpowszechni się w Hiszpanii, jego inwazja może stanowić poważny problem, ponieważ, podobnie jak w przypadku V. velutina, pierwszym czynnikiem jego skutecznego ograniczenia i kontroli jest usuwanie gniazd. W związku z tym, jeśli gniazda V. soror znajdują się pod ziemią, może to stanowić spore utrudnienie w ich wykrywaniu.

Rozprzestrzenienie się V. soror w Europie może zagrozić wielu ważnym miejscowym gatunkom – chociażby szerszeniowi europejskiemu (Vespa crabro) czy pszczole miodnej (Apis mellifera).

Użądlenie przez „nowego” szerszenia nie jest bardziej niebezpieczne dla człowieka niż w przypadku szerszenia europejskiego. Nie są też wyjątkowo agresywne.

Źródło: Ecology and Evolution

Zamów prenumeratę czasopisma "Pasieka"